MENTAL MESAJ SEÇ VE GİR
MENTAL MESAJIN ETKİLERİ KENDİNE SAYGININ ARTMASI
Yeşil soğan.
Güzel.
Uçtu!
Çanta bir anda uçtu. Uçtu! Gördün mü?
Olamaz. Ne yapacağız? Bu çok kötü.
Eve gitmiyor musun?
Kendimi toparlayıp senaryoyu okumaya çalışıyorum.
Saatler geçti.
İstersem saatlerce ya da günlerce yapabilirim.
Birlikte içecek kimsem yok.
İçecek kimsen hiç olmadı.
- Sanırım senaryo iyi. - Bunu bu yüzden yapıyorum.
Anlıyorum.
O zaman ben istediğimde neden çalışmamamı söyledin?
Çünkü sen mahvederdin.
- İyi olmadığını söyledin. - Sen yaparsan iyi olmaz.
Bu senaryonun altından ben kalkabilirim.
Beni daha ne kadar küçümseyeceksin?
Benim yanımda hayatta olduğun sürece bunu yapacağım.
Sen benim gerçek dostumsun.
Bu beni gerçek bir dost yapmaz.
Unut gitsin. Gidip biraz bira içelim.
Boş ver. Sen yalnız git.
Yeter artık. Hadi gidelim.
Yeter artık. Çık buradan.
Seni serseri. Hadi gidelim. Acele et.
Yine niye canın sıkkın?
Sorma bile.
Neden? So-yeong yüzünden mi?
Tanrım. Sadece kız erkek meselesi.
Sorma.
Tanrım.
In-guk, ne hissettiğini ona nasıl söyledin?
Önce So-yeong hislerini söyledi.
Neyse. O nasıl yaptı?
Anlatmayacağım.
Yemek istediğin bir şey var mı?
Corn dog istiyorum. Sipariş ver.
Tamam.
Hey. Sen yemeğini önceden seçtin.
Canın sıkkınken corn dog mu yemek istiyorsun?
Canım sıkkın diye istiyorum.
O haklı. Yiyebilirsin. Ben alırım.
- Tamam mı? - Tanrım.
Geldi galiba.
- Hyo-bong geldi. - Ne?
Corn dog'un geldi.
- Tanrım. - Burada.
Leziz olmalı.
- Tanrım. - Harika görünüyor.
- Bakayım. - Bu mu?
- Ben ince olanı istiyorum. - İnce olanı mı?
- Tanrım. - Ketçap ister misin?
Al. Beğendin mi?
Yeter.
Al. Tamam.
Tanrım. Çok fazla peynir var.
Al bakalım.
Tamam. Şimdi anlat.
Mesajlaşma uygulamasında konuştuk.
Mesajlaşma uygulamasında mı?
Evet.
- Bu kadar mı? - Sonra ne oldu?
Yani mesajlaşma uygulamasında birine çıkma mı teklif ediyorsun?
Hoşuna giderse çıkıyorsunuz. Gitmezse bitiyor mu?
Sonra ne oluyor?
- Başka bir şey yok mu? - Ne gibi?
Tamam. Ye bakalım okul çocuğu.
In-guk, öyle iç çekmemeni söyledim.
Çocuklar da iç çekebilir.
Neden böyle diyorsun?
Biliyorum.
Bira içerek corn dog yemek istedin. Neden içmiyorsun?
Yarın önemli bir toplantım var.
Acemi bir yazarı ikna etmeye gideceğim.
İyi görünmeliyim.
Bir yazarı ikna etmek için niye iyi görünmelisin?
İyi göründüğümü düşünmem
öz güvenimi artırıyor.
Corn dog yerken iyi görünmek istiyorsun.
Bence bu yeterince öz güvenli.
Yarın görürsün.
Ne? Yarın mı?
Görüşürüz. Gideyim.
- Neden o taraftan gidiyorsun? - Ne?
- Ofis dışında çalışacağım. - Ne demek istiyorsun?
Bugün dışarıda çalışacağım. Buradan gitmeliyim.
O zaman oraya gitmeliydin. Buraya niye geldin?
İşe giderken beni okula bıraktığını söyledin.
Söylenmeyi bırakıp içeri gir.
So-yeong'la kavga etme.
Onunla kavga etmedim. Sadece o bana vurdu.
Neden böyle giyindin?
Böyle giyinmediğinde daha iyi görünüyorsun.
Duvara bakıyorsun.
Benimle randevuya çıkmak ister misin?
Bunu duvara mı söylüyorsun?
Bunu söylemeyi gerçekten istiyordum...
...ama gözlerinin içine bakarak yapamam.
Neden?
Bu çılgınca. Sorunum ne benim?
Seni ilk görüşüm müydü?
Sanırım, o zamanlardı.
- Ne demek istiyorsun? - Sana o zaman âşık oldum.
Şüphesiz ki hislerim...
Ne?
Garip.
Çok bayağı.
Şüphesiz olan ne?
"Benimle randevuya çıkar mısın?"
"Randevu" mu?
"Randevu." Kulağa modası geçmiş geliyor.
Bir anda ona bir hediye mi verse?
Benim zaten saatim var.
Sende olmayan şeyleri Noel Baba verir.
Çocukken öyle düşünmez miydin?
Noel Baba her seferinde
neye ihtiyacım olduğunu nasıl biliyordu?
Öyle düşünürdüm.
İstediğim bir oyuncak bebekti
ama o bana hep yeni ayakkabılar
ya da o anda ihtiyacım olan yeni kıyafetler verirdi.
Noel Baba'nın, aslında ebeveynlerim olduğunu öğrendiğimde böyle düşündüm.
Hediye, gerçekten ihtiyacın olan
bir şey değil de seni mutlu eden bir şey olmalı.
Ama bugün özel bir gün değil.
Bence sana hediye vermem gereken bir gün.
Bugün günlerden ne?
Sana hislerimi açtığım gün.
Hayatımın sonuna kadar...
Tanrım, sil gitsin.
Onu havalı mı göstersem?
Yani...
Burası benim iş yerim.
Önce bunu ye.
Benimle neden böyle konuşuyorsun?
- Havalı görünmüyor muyum? - Aptal gibi görünüyorsun.
O aptal seni seviyor. O aptal...
Neyse seni aptal.
- Neden geri döndün? - Dışarıda çalışacağım. Biraz dinleneceğim.
Senin yapacağın iş değil.
Tanrım.
Tanrım, Bayan Lim. Burada olduğunuzu bilmiyordum.
Sizi gördüğüme çok sevindim.
Sanırım çalışıyordunuz.
Yani... Evet.
Aslında senaryonuzu okudum.
- Nasıl? - Bir yarışmaya sunmuşsunuz,
ben de yayımcı şirketten aldım. Özür dilerim.
Sorun değil. İnsanların okuması için yazdım.
Konusu açılmışken
hâlâ bir prodüksiyon şirketi aradığınızı duydum.
Umarım, işinizi engellemiyorumdur.
Tabii ki engelliyorsun. Engelleniyorum.
Sonra görüşürüz o zaman.
Tanrım. Benim hatam.
İşinizle çok meşgul olduğunuzda
gerçekten yorulmuş görünüyorsunuz.
Sizi rahatsız etmemeliydim.
Bunu düzenli olarak kullanın.
Teşekkürler. Oraya bırakabilirsin.
Tanrım, yıkılıyorum.
Hey, böyle bir şey için yıkılma.
Ne demek istediğini biliyorum ama bırak da istediğim gibi yıkılayım.
Orada uzan ve biraz dinlen.
Umarım, bir sonraki resmî etkinlikte görüşürüz.
Sizi ziyaret edeceğim.
Teşekkürler. Sonra görüşürüz.
Acıktım.
Merhaba Bayan Lim.
Sizinle görüşmek için geldim.
Merhaba.
Yani Hwang Han-ju'nun sonu bu.
Bundan sonra hafif kahvaltılar yapmalıyım.
Ağır bir yemek yesem bile zaten acıkıyorum. Bu neden oluyor?
Beyninizi de kullansanız vücudunuzu da kullansanız
açlığa katkısı olan iş miktarının aynı olduğunu duydum.
İşinizi takdir ediyorum.
Neden?
Ne kadar teklif edebilirsin?
Yani... Bu benim yapabileceğim bir şey değil...
Acemi yazarların normalde ne kadar aldığını biliyor musunuz?
Tabii ki biliyorum.
Ama sizin durumunuz farklı.
Biz de bunun farkındayız.
Proje teklifi için çalıştınız ve tek başınıza dört bölüm yazdınız.
Üzerinde bir yönetmen bile çalıştırdınız.
Planlama ve geliştirme için başlangıç maliyetini düşüneceğiz
ve bu, ücretinize eklenecek.
Bu konuda şirketimize güvenebilirsiniz.
CEO'muz Bayan Lee, bu konuda çok net.
Net olmanıza gerek yok. Bundan daha fazlasını almayı umuyorum.
Sırf acemi bir yazarım diye neden daha az para alayım?
Yeni olduğum için insanlar dizimi izlemeyecek değiller ya.
Size kesinlikle katılıyorum.
Bu yüzden şirketimizle sözleşme imzalamalısınız.
Neden?
Ben mi?
Böyle dedin, değil mi?
Evet.
Ben sadece maaşlı çalışan biriyim.
Sanırım yazarlar sırayla
yapımcı olmalı.
Gelir sistemini anlamıyorum.
Benim gibi bir yapımcı sahada daha hızlı
ve daha nettir.
Yazmayı bitirirken duygulara ihtiyacınız olabilir
ama biz, sette görselleştirmek için mantıksallığa gerek duyarız.
İnanamıyorum.
- Çok güzel ifade ettim, değil mi? - Evet.
Tanrım. Sadece köşeye sıkıştığımda yapabiliyorum.
Bunu kaydetmeliydim. Ne dediğimi hatırlıyor musun?
Tanrım.
Gerçekten tatlısın.
Az önce seni neredeyse öpecektim.
Bir adam böyle diyerek sana çıkma teklif etse ne hissederdin?
"Gerçekten tatlısın.
"Az önce seni neredeyse öpecektim."
Ne?
Adamın, kıza çıkma teklif ettiği bir sahne yazıyorum.
Evet Bayan Lim.
Kulağa gerçekten garip geliyor.
- Aktör Gang Dong-won. - O zaman önce ben teklif ederdim.
Ona bu rolü oynatabileceğimi sanmıyorum.
Jae-hun, kız arkadaşına teklif ederken sen ne dedin?
Bir mesajlaşma uygulaması kullandım.
Tanrım, mesajlaşma uygulamasıyla mı yapayım?
Bu bir dizi. Kulağa çok sıkıcı geliyor.
Ama yeni olur.
Son zamanlarda sana biri çıkma teklif etti mi?
Sen daha iyi biliyorsun. Kim bana teklif eder?
Doğru.
Doğru. Biri vardı.
İki yıl önce miydi?
Hey, bana o teklif etmedi.
Bu akşam yemeği için teşekkürler.
Ve beni eve bıraktığın için teşekkürler.
Sonrakinde ben sana ısmarlarım.
Han-ju.
Ortaokula giden bir kızım var.
İki kişilik bir ailem var.
Ve dört kişilik bir aile olmasını istiyorum.
Dört kişilik bir aile istiyorsun.
Gülebilirsin. Sorun değil.
Peki, sen ne dedin?
Jin-joo'nun bana dediğini yaptım.
İki tane köpek sahiplenmesi için ona köpek barınağının numarasını verdim.
- Sahiplendi mi? - Sadece bir köpek aldı.
Yani üç kişilik bir aile oldu. Çok komik.
Senin hikâyeni anlat. Sadece benim paylaşmam adil değil.
Aslında mesajlaşma uygulamasıyla ona çıkma teklif etmeden önce
- yakalandım. - Ne?
Pekâlâ.
- Jae-hun'un favori - Jae-hun'un favori
- rastgele oyunu! - rastgele oyunu!
- Ne oyunu? - Ne oyunu?
- Oyun başlasın! - Oyun başlasın!
- Oyun başlasın - Böyle gitsin.
- Birden beşe. - Beşten yediye.
- Yediden on bire. - On birden dokuza.
- İçin bakalım. Dikin hepsini - İçin bakalım. Dikin hepsini
- İşte geliyor içki - İşte geliyor içki
- Ne kadar dans edeceğiz? - Ne kadar dans edeceğiz?
- Buna zaman yok - Buna zaman yok
Yakalandın. Benden hoşlandığını anlayabiliyorum.
Yani... Pek öyle...
Utanıyorsan bana mesaj at. Sorun değil.
Üç saat içinde bana mesaj at. Uyuyacağım.
Gitmeliyim. Güle güle.
Ha-yun. Seni seviyorum...
Sanırım seviyorum...
Bugün çıkmaya başlayalım mı...
Tatlı rüyalar gör...
Hızlı olur musun?
Beni bekle, tamam mı? Tanrım.
Kahretsin.
HA-YUN
Dur. Bekle...
Alo.
Ha-yun!
Ne?
Ne yapıyorsun?
Yani... Uzanıyorum.
Tanrım. Ne güzel.
- Tamam. İyi geceler. - Dur. Ben...
Senden hoşlanıyorum!
Ha-yun, senden hoşlanıyorum. Ha-yun, beni duyuyor musun?
Senden gerçekten hoşlanıyorum Ha-yun.
Ha-yun!
Senden hoşlanıyorum! Ha-yun!
Senden gerçekten hoşlanıyorum.
Çok tatlı.
Bu arada, endüstrideki insanlar Bayan Kim'in senaryosunun
iyi olduğunu yakında öğrenecek.
Büyük prodüksiyon şirketlerinden daha iyi teklifler alabilir.
Sence bizimle sözleşme imzalayacak mı?
Arkadaşının kalbini kırıp başka biriyle imzalamaz...
Kim bilir? Çok net biri.
Sanırım haklısın.
Aslında konu iş olduğunda net olmalısın.
Hayır. İşle ilgili değil.
Arkadaşlarının kalbini kırıp
sonra onarma konusunda çok nettir.
Bu sefer bunun olmasına hiç izin vermeyeceğim.
Gitmene izin vermeyeceğim Lim Jin-joo.
Bu çok tatlı.
Dizinin kadın ve erkek kahramanları
bir ilişkiye başlamak üzere.
Biri, diğerine çıkma teklif eder.
Birine çıkma teklif etmek.
Ben bir şey yaptığım için hamle yapma sırası sende.
Senden hoşlanıyorum.
Birine çıkma teklif etmek.
Soğuk biri bile bir anda ısındığında
ya da tatlı biri bir anda sıkıcılaştığında
peşinden bir itiraf gelirse hiçbir şey garip değildir.
Doğru. Ne olursa olsun bu garip değil.
Sadece hayal olsa bile önemli değil. Yaz gitsin.
Birinin hislerini aç.
Hayal de olsa gerçek de, birine çıkma teklif etmek çok zor.
Bu kadar sorun olan ne? Kahretsin.
Hadi yemek yiyelim.
Acıktım.
Bugün program çekiyor musun?
Hayır. Programda A-rang olacak.
Bu belgeselde çalışmamın ilk şartı buydu.
Anladım.
Neyse yarın bunu düzgünce yapalım.
Tamam. Güzel gösterelim.
Güzel mi? Kız arkadaşına öyle yaparsın.
Benim hatam.
İyi noktaları kaçırmadığımdan emin olacağım.
- Ve dürüst ol. - Tamam. Dürüst olsun.
So-min ne yapacak?
Ne?
Zor işte.
Hayır, sorun değil.
Epey uzun zamandır bu alandasın.
So-min'le uğraşamazsın.
Patron sensin. Bunu nasıl söylersin?
Haenaem ENT'ye git.
Bunu, rızaları olmadan yanlışlıkla çektik, değil mi?
Evet.
- Gidip sil şunu. - Ne?
Rızaları olmadan çekildi. Bunu izlememeliyiz.
Dürüst ol.
Tamam.
Ne demek istediğimi biliyorsun.
Bence böyle yapmalısın.
Bu durumda...
Ne yapıyorsun? Silmeni söyledim.
SOĞUK İÇECEK
Sadece bir makine olduğunu biliyorum.
Ama bir şişe suya 1.200 won mu?
Buralardaki fırının
fiyatlarını yükselttiğini biliyor musun?
Eskiden 5.000 won olan bir sandviç bana açıldı.
"Aslında 6.000 wonum."
Bunun için yeterli prodüksiyon maliyetim yok.
Bu epey iyi.
Ne?
İlk tanıştığımızda projen üzerinde çalışıyordun.
Bana o zamanı hatırlatıyor.
Biliyorum.
Ama para eksikliğine gelince o zaman olduğum kadar
güçlü olmadığımı düşünüyorum.
Fiziksel güçten mi bahsediyorsun?
Evet.
Uzun bir ara verdin,
bu yüzden ısınman uzun zaman alıyor.
Endişelenme.
Aslında önceki projeden kazandığım parayı
şu anda çalıştığım projeye yatırdım.
Mantıklı bir yatırım olduğunu söylemeliyim.
Ama paranın miktarı çok küçük.
Sence hayır kurumuna çok fazla para mı verdim?
Ne?
- O da ne? Pişman mısın? - Ne?
Hayır.
Tanrım, öyle değil.
- Merhaba. - Selam So-min. İyi dinlendin mi?
- Evet. - Güzel.
"İyi dinlendin mi?" mi?
Yeterince yoğun olmadığım için dalga mı geçiyor?
Tanrım, öyle değil.
Gerçekten mi?
O zaman beni seviyor mu?
Tanrım.
Sevmediğine eminim.
Ciddi misin?
Öyle bir şey olmadığına yemin ederim.
- Gerçekten mi? - Evet.
Bir şeyler hakkında fazla emin olamazsın.
Ama bu çok bariz.
Elden bir şey gelmediğini biliyorum.
Ama paraya ne olacak?
Neden kendi kendine konuşuyor?
Birkaç kez kendi kendine konuştuğunu görmüştüm.
Bunu neden yapsın?
Telefonla mı konuşuyor?
İyi bir fikrin var mı?
OTUZ YAŞINA GELİNCE HER ŞEY YOLUNA GİRECEK
Uzaktan kumandalı araba mı? Böyle bir hobin olduğunu bilmiyordum.
Eğlenceli.
Bir vagona bağlayıp çocuklarımı gezdirebilirim.
Otuz Yaşına Gelince Her Şey Yoluna Girecek.
Biraz garip değil mi?
Başlığı hoşuma gittiği için aldım.
"Otuz yaşına gelince her şey yoluna girecek."
Biraz can sıkıcı.
Bence cesaret verici ve rahatlatıcı.
Peki. Neyse.
Genç insanlar seviyor gibi görünüyor.
Sanırım eşi görülmemiş bir proje olacak.
Yöneticiler değil sıradan çalışanlar sayesinde
yayınlanacak.
Bazı şeyleri değiştirmenin zamanı geldi.
Biliyor musun?
Birkaç gün önce Hwan-dong ve Dong-gi'yle içki içtim.
Anlıyorum.
Kıskanmadım.
Ve Bayan Jung Hye-jeong oradaydı.
Buna üzüldüm.
Ve Bayan Jung, Hwan-dong'dan
dizisini orada yönetmesini istedi.
Doğru. Eskiden onun dizilerinde çalışıyordu.
Ve Hwan-dong anında reddetti.
Gerçekten.
Ona iyi öğretmişim. Böyle yapmalı.
Bayan Jung'un şaka yaptığını sandı.
Bir şakaysa çok kabaca.
Kaba davranmaya mı çalışıyordu, bilmiyorum.
Ama ertesi gün
prodüksiyon şirketinden resmî bir teklif almış.
Biliyordum. O, insanların ilişkilerini mahvetmekte çok iyi.
Ve...
Hwan-dong'un, resmî teklife
ne dediğini biliyor musun?
Bana danışmadığına göre eminim, reddetmiştir.
Evet.
Bay Son. Yemek yediniz mi?
Selam Hwan-dong. Bir şeyler yiyelim.
Hava... Tanrım, bu da ne?
Hiçbir şey. Sadece çok şaşırdım.
Bayan Jung'un senaryosuna baktın mı?
Ne cüretle göz atarsın? Hemen evet, demeliydin.
Bunu kısa tutacağım.
Henüz şirkete geri bildirimde bulunmamışsın.
Önce senaryoyu oku.
Biraz beğensen de yap.
Bu, beğenmezsen bile yap, demek oluyor.
- Beğenmezsem bile mi? - Hey.
Kendini ilk kez beğendiğin bir şeyle tanıtmak mı?
Kendi senaryonu yazmasan bu olmayacak.
İyi reyting garanti eden bir yazarın senaryosuyla tanınmak mı?
Yazar deli değilse bu asla olmaz.
Ve bu yazar deli.
İmkânsız bir şey oluyor.
Teklifi kabul et ve bunu yap.
Ve ne yapabileceğini göster.
Sonra daha fazla seçenek sunulur.
İşlere böyle başlarsın, tamam mı?
Ama yardımcı yönetmen olarak görevim...
Burada benim asistanım olarak değil JBC'nin yönetmeni olarak duruyorsun.
Bu şekilde kendi fırsatlarını mahvedemezsin.
Bu, görevi ihmaldir.
Lütfen bu kadar naif olmayı bırak, olur mu?
Böyle sadece itilip kakılırsın.
Göz atacağım.
Hayır, kabul et gitsin.
Tek başına ye seni piç.
Alo Bayan Lim.
Senden hoşlanıyorum Bay Son.
Senden hoşlanıyorum, dedim.
Canın sıkkın olmalı.
Evet. Sabit duruyordum
ama artık biraz hareket etmek istiyorum.
- Kalk o zaman. - Hayır, sabit durmalıyım.
Koltuğun hareket etmesini istiyorum.
Uçan halı falan mı istiyorsun?
Tam olarak.
Çok zekisin.
Sana bir halı bulamam.
Birine çıkma teklif etmek mi?
Bunu yapmak zorundasın.
Sade bir şey isterim.
Sadece bir açılma mı?
Annem epey sade.
Babama önce o teklif etmiş.
O günlerde mi?
Genç bir yaşta kendi işini yönettiği için havalı olduğunu düşünmüş.
- Kendi işi mi? - Çamaşırhane.
Bu alışılmış değil.
Çamaşırhanenin genç sahibi.
Annem, yolun karşısındaki Çin lokantasının kızıydı.
Ben tangsuyuk söylemedim.
Kızım senden hoşlandığını söylüyor.
Söylemesini babasından istemiş.
Sade değil. Daha ziyade eşsiz.
- Kes şunu. - Tamam.
Biraz daha ye.
Ye işte.
- Güzel, değil mi? - Evet.
- Al. - Buraya koy.
Açılma sahnesinde bu kadar önemli olan ne?
Sen yapmayacaksın ya.
Ben yapıyorum. Sahneyi ben yazıyorum.
Bir yazar olarak yeteneklerini kullanmalısın.
Keşke güreş tekniği gibi olsaydı.
O zaman eğitilebilirdim. Daha kolay olurdu.
Bu, iki durumdan biri.
Ne?
Ya diziye o kadar kapıldın ki
hikâyenin kahramanı olduğuna inanıyorsun.
Yani deliyim.
Ya da bu, hikâyenin adilliğiyle ilgili.
Yani hikâyenin olasılık sorunu var.
Hemen anlamayabilirsin
ama yazar olarak bu durumu kabul edemiyorsun.
Sen, kadınlara zorluk yaşatacak türden bir insansın.
Nereden çıktı bu?
Bir kadın, bir sorunla uğraşıyorken
çözüm önermek için her şeyi analiz etmene gerek yok.
Bu sadece çiftler için geçerli değil.
Peki kadınlar neden kendini, başkalarının yerine koymuyor?
Şu hâline bak. Ümitsiz vakasın.
Hayatının son gününe kadar kimseyle çıkma.
Tamam. Teşekkürler.
Biraz daha hızlı ya da yavaş gider misin?
Teşekkürler.
Ne?
- Bugün İtiraf Günü. - Ne olmuş?
İtiraf Günü mü? Eylülde değil mi?
Çıkmaya o gün başlarsanız
Noel, 100'üncü gününüze gelir.
Çıkmaya bugün başlarsak doğum günüm,
100'üncü günümüze gelir.
Bence bu kafeterya,
besin değeri olarak en dengeli menüyü sunuyor.
Ve hepsi senin sayende.
Bunun karşılığını vermek için
bana karşı olan hislerini itiraf etmen için sana bir şans vereceğim.
Tamam. Başla.
Yani... Bay Seo.
Senden gerçekten nefret ediyorum.
Tamam.
Bu bir itiraftır.
Tanrım, çok nefret ediyorum.
- Ben seni seviyorum ama. - Tamam.
Tanrım, harika.
Yani eski sevgilin bir yazar.
Ve ona karşı duyguları olduğunu düşündüğüm yönetmen Bay Son.
Ve sen onun asistanısın.
Ve eski sevgilinin, altında çalıştığı yazar
onun dizisini yönetmeni istedi.
Ve seni düşünen Bay Son,
teklifi kabul etmeni söyledi.
Vay be. tanrı aşkına.
Yani bunun hangi kısmı seni şaşırttı?
Öncelikle yazarın, eski kız arkadaşın olması.
Sadece yakından izlemek istiyorum.
Bay Son'un, gitmemi istemesini anlıyorum.
Ve Bay Son'un, Bayan Lim'e karşı duyguları var gibi görünüyor.
"Tanrım, olamaz.
Bu imkânsız." böyle düşündün.
"Ama ya doğruysa?
Benden rahatsız olabilir.
Artık iyi bir bahanesi olduğundan mı
beni böyle gönderiyor?"
Böyle mi düşünüyorsun?
Bay Son'un öyle bir insan olmadığını biliyorum.
Ama bu zavallı düşüncelere kapılmadan edemiyorum.
Neden takayım ki?
Sorun değil.
Birini sevdiysen
hayatının sonuna kadar o insan senin canını sıkar.
- Bu doğru mu? - Tabii.
Mutlu da olsa mutsuz da olsa hoşuna gitmez.
Ve tanıdığın biriyle mutlu olursa bu durumdan gerçekten nefret edersin.
Tamam o zaman.
Tanrım, gerçekten rahatsız oluyorum.
Duygularını itiraf edecek misin?
Ben mi? Sana karşı mı?
Evet. Erkek kahraman olarak.
Etkileyicisin.
- Bu bir itiraf mı? - Evet.
- Öyle mi? - Tabii.
Sadece yarım ağız bir iltifat gibi geldi.
Önemli olan duygularım, söylediğim kelimeler değil.
Etkileyicisin.
Öyle bir şey. Sen ne düşünüyorsun?
Sade ve hoş değil mi?
Hoşuma gitti. Güzel.
Biliyordum.
Seni öpebilir miyim?
Ne?
Sadece bir öpücük.
Öyle bir şey. Ne düşünüyorsun?
Öyle bir şey mi?
Öyle.
Tanrım.
- Öyle bir şey. - Öyle bir şey.
Hafifçe.
Ne?
Ani değil. Yavaş ve hafif.
Hafifçe mi?
Bazen bir anda âşık olursun ve bazen hafifçe.
Bunu yaşadın.
Yani... Benim için
çok ani ya da çok yavaş olmadı.
- Ne oldu o zaman? - Sadece...
Sinsice bir anda?
Peki. Sinsice aniden ve yavaşça.
Neyse, sanırım onlar yavaş ve narince âşık oluyorlar.
Tanrım. Bu arada
neden sürekli onlardan bahsediyoruz?
Baştan başlayalım o zaman.
Birbirimizle tanışıyoruz, birlikte yemek yiyoruz,
sinemaya gidiyoruz ve öyle şeyler.
Bir itirafla başlamamız biraz garip.
Randevu mu?
Tamam. Başlayalım.
Ne iş yapıyorsun?
Yazarım. Peki ya sen?
Yönetmenim.
Yazar olduğun için sevgilin olmamalı.
- Neden? - Çünkü hassassın.
Yönetmen olduğun için sevgilin olmamalı.
- Neden? - Çünkü küçümseyicisin.
Tamam o zaman. Gidip bir şeyler yiyelim.
Ne seversin Jin-joo?
Senin en sevdiğin şeyi yemek istiyorum.
Sen ne seversin?
JINI PYONGYANG NAENGMYEON'U
- İki naengmyeon alacağız. - Tamam.
Sanırım naengmyeon seviyorsun.
Tüm erişteleri severim.
- Sen erişte sevmez misin? - Severim.
Ramyeon, jjajangmyeon ve her şeyi severim.
Ama hiç Pyongyang naengmyeon'u yememiştim.
Ben de ramyeon ve jjajangmyeon severim.
Ama uzun süre Çin'de ya da Japonya'da yaşayamam.
Çünkü orada Pyongyang naengmyeon'u yok.
Yani daha önce hiç yemedin mi? 30 yılını boşa harcamışsın.
Bundan sonra sık sık yemeye çalışmalısın.
Sanırım bir sorun var.
Hesabı ödedin mi?
Ödedim.
Yani bunun için para verdin mi?
Yani tadı boşluk gibiydi.
Bugün yediğine göre nasıl gideceğini
görmek için beklemeliyiz.
Bitkisel ilaç kullanmadık ya.
Ne görmek istiyorsun?
Bu yemek böyledir.
"Bu da ne?" diye düşünebilirsin.
Ama bir anda ertesi gün canın çeker.
Sonra ondan kurtulamazsın.
Yarın gece uyumadan önce öyle hissedebilirsin.
"Bu da ne?
Pyongyang naengmyeon'u istiyorum."
Böyle olursun.
Olay çıkarmaya çalışmıyorum. Sadece merak ediyorum.
Neden yemek yedikten sonra pasta yiyorsun?
Çünkü yemek yedim.
Yani az önce yemek yedin.
Yemekten önce yiyemem.
Yani yemekten sonra
neden gıda tüketesin?
Öylesine bir gıda değil. Bu bir pasta.
Yani... Tamam. Haklısın.
Ye. Ben hatalıydım.
- Hadi yiyelim. - Tamam.
Komedi filmlerini sever misin?
İzleyebildiğimde gösterilen filmleri severim.
Patlamış mısır ister misin?
Patlamış mısır almaya çalışırken eline mi dokunmalıyım?
Evet.
Tanrım, eline dokundum.
Tanrım, kalbim çarpıyor.
Neden?
Ki-yong.
Bak. Tuvalet kâğıdım var.
Jun-gi.
Kaka yaptım.
- Teşekkürler. - İyi işti.
- So-min.
Programını konuşacağım.
Gidip üzerini değiştir.
Teşekkürler.
- Teşekkürler. - Teşekkürler.
- Lee So-min nasıl? - Eşsiz.
O kadar eşsiz ki ben yapmışım gibi hissediyorum.
O şekilde daha popüler olabilir.
Onu dürüst bir şekilde izleyeceğim.
Tamam. Bu tavrı sevdim.
- Gitmeliyim. Görüşürüz. - Tamam.
Güle güle.
- Tuvalete gideceğim. - Tamam.
LEE SO-MIN
- Ne yapıyorsun? - Hiçbir şey. Hadi gir.
Ne?
Min-jun, büyük bir şirketten iş teklifi mi aldı?
- Ne? - Bunu nereden biliyorsun?
Görüntülerde vardı.
Rızaları olmadan çekmemeni söyledim.
Doğru. Özür dilerim.
Hangi şirket?
Yani So-min'in menajeri olmayı bırakacak mı?
Sonra ne olacak?
Bilmiyorum.
Bilmiyorum. Gerçekten bilmiyorum.
Ama yanlış bir şey yaptım, değil mi?
- Eğilmemi ister misin? - Seni seviyorum.
Ne...
Ne hata yaptım?
Hadi gidelim.
Hey, bu da...
So-min, korkuyorum.
Çok dürüstsün.
Gidelim.
İtiraf nedir?
Ne?
Temel bir soru sormak istiyorum.
Bir kimlik krizi yaşıyorsun.
Sadece senin düşüncelerini soruyorum.
Sadece duygularını nasıl açtığınla alakalı değil.
Daha önemli olan, o hislere sahip olman
ve neyin seni o insana âşık ettiğidir.
İnsanlar dizi izlerken
karakterlerle bağ kurarlar.
O zaman sadece "Senden hoşlanıyorum." demen fazlasıyla yeter.
Neden?
Şimdi ne oldu?
Ne oldu?
Yani diyorsun ki
ben o hisleri ifade etmeyi başaramadım.
Yani güzel yazamadım.
Benim hatam.
Tanrım, demek böyle olacak.
Peki. Ben berbat bir yazarım.
Kötü yazan bir yazarım.
Zar zor Korece okuyabiliyorum ama kendime yazar diyorum.
- Tamam. Özür dilerim. Benim hatam. - Tanrım.
Yani...
Eski sevgiline hislerini
o kadar iyi açtıktan sonra
gerçekten çıkma teklif etmek için ona ne dedin?
Neden kızarıyorsun?
Çünkü içtim.
Tanrım.
Kızarmaya devam ediyorsun. Suratın kıpkırmızı.
Tanrım.
Arabanın bagajına balon falan mı koydun?
Bu kadar büyütülecek ne var?
- Şimdi daha iyi misin? - İyiyim.
- İlk arabamdı yani... - İç şunu.
Tamam.
Yemek yedik, tatlı yedik,
film izledik ve birlikte içtik.
Sanırım randevuya çıkmak fazla kaloriyle sonuçlanıyor.
Eve yürüyelim mi o zaman?
Seni eve bırakayım.
Tamam.
Sanırım ilk kez bu kadar kolay evet, dedin.
Çünkü hoşuma gitti.
Tanrım, şu çiçeklere bak.
Bilmediğimiz çok fazla çiçek var.
Çok tatlılar.
Bir süre onlara bakarsan
daha iyi hissedersin.
Ben iyiyim.
Teşekkürler.
Bakayım. Hangisi daha güzel?
En iyisini kopardım ama sen kesinlikle ondan iyisin.
Bir saniye.
Ha-yun.
Bu güzel. Gülümsemeni gördüğüm için mutluyum.
Her şey yoluna girecek, tamam mı?
Tamam. Güzel.
- Gidelim. - Teşekkürler.
HA-YUN
Arkadaşlarımla buluşacağım.
- İçiyor musun? - Evet.
- Eve geç mi geleceksin? - Önce sen yat.
Tüm ailem dizi seviyordu ama farklı zevklerimiz vardı.
Babam ve kız kardeşim, tarihî dizileri severler.
Annemle ben, romantik dizileri severiz.
MBC'de Heo Jun yayınlandığında
aynı zamanda KBS Autumn in My Heart'ı yayınlardı.
Bunu hatırlıyorum.
O zamanlar bölünmüş bir aile gibiydik.
O kadar küçükken tarihî dizileri mi izliyordu?
Evet. Çünkü Heo Jun'du.
Leydi Ye-jin'i seviyordu ve geleneksel bir Çin doktoru olma hayali kurardı.
Anlıyorum.
Moon Geun-young, sonraki hayatında ağaç olmayı istediğini söylediğinde
bir ağaç olmanın hayalini kurdum.
- Yani Autumn in My Heart'ı izledin. - Evet.
Neyse ben yazar olduğumda ailemin bir kerelik
kavga etmeden aynı diziyi izleyeceğini düşünüyordum.
Birlikte benim dizimi izleyeceklerini düşünüyordum.
"Peki. Ben bir dizi yapayım."
Yani büyük birlik gibi. Barış için yaptın.
Ama çok şaşırtıcı.
Autumn in My Heart'ı sevmen.
O zamanlar ergenlikteydim.
Epey melodramatik olduğumu söylemeliyim.
Kadınlar hakkında hiçbir şey bilmiyorsun.
Erkekleri mi hayal ediyorsun?
Won Bin'i taklit etmeye çalıştın mı?
"Aşk mı? Saçmalama.
Parayla satın alırım. Ne kadar lazım?
Ne kadar istiyorsun?"
"Bana ne kadar verebilirsin?"
Bunu bir büfede yaptım.
"Dumpling mi? Saçmalama."
"Parayla alacağım." Ve dükkânın sahibi
daha önce dumpling çalıp çalmadığımı sordu.
Çok çaldım.
"Saçmalama." Biliyorsun, değil mi?
Teşekkürler. Artık eve girmeliyim.
Tamam. Güle güle Jin-joo.
Bana çıkma teklif etmeyecek misin?
Neyse...
...yarın görüşürüz.
Artık Misaeng mi?
Kang Ha-neul, Im Si-wan'a böyle demişti.
Öyle bir şey mi?
Çok klişe.
- Yapmadık. - Yapmadık.
Öpüşen birilerini gördünüz mü?
- Tabii. - Sinchon'da.
- Yapmadık. - Yapmadık.
Yapmadık.
Öpüşmedik.
Site toplantısında
öpüşme bölgesi yapmayı teklif etsek nasıl olur?
Araba sürmüyorsan
sana öpüşecek bir yer yok.
Artık Kore sokaklarında öpüşen insanlar görmek alışılmadık değil.
Gerçekten ihtiyacın var mı?
Apartmanda çok yaşlı var.
Hey!
Tek ihtiyacımız olan
iki kişinin sığabileceği bir kabin.
Ortamın havası için bir ışık olmalı.
O zaman elektrik faturasını ödemeliler.
Sanırım apartmanımız, romantizm için iyi bir bina olarak seçilecek.
Bir şey olabilir gibi hissetmiyor musun?
Ne gibi?
Bilmiyorum.
Bilmek ister misin?
İlk kim çıkma teklif etti?
İkimiz de yarı yarıya.
O zaman beni güldür.
Kahretsin.
Canım Pyongyang naengmyeon'u istiyor.
JIN-JOO
Evet.
Bugün
en sevdiğim seslerden birçoğunu duyabildim.
Ne demek istiyorsun?
Uykumu alabildiğim cumartesi sabahı.
Çamaşır yıkarım
ve yatağa dönerim.
Yatakta uzun süre yuvarlanırım.
Yatakta biraz kitap okurum.
Bulutlar geçtiğinde gün ışığı yüzüme dokunur.
İyi hissettiriyor.
O anda
Çamaşır makinesinde Schubert'ten "The Trout" çalar.
Bu sesi seviyorum.
Şimdi çamaşırları asmalıyım.
Ve battaniyem, gün ışığının altında çok kuru ve yumuşak hissettiriyor.
O kadar iyi hissediyorum ki kalkmak istemiyorum.
Bay Son Beom-su.
"Paket teslimatı."
- Ben... - Teşekkürler.
...bu sesi seviyorum.
İnternetten aldığım gömlek üzerime tam uyuyor.
Daha bile iyi hissediyorum, bu yüzden çamaşırları asmaya karar veriyorum.
Bitirdiğimde
midem gurulduyor.
Ben...
...bu sesi seviyorum.
"Ne yesem?"
Yemek yapmak için çok yorgunum ama dışarıdan da söylemek istemiyorum.
"Ne olacak? Hazır erişte pişireyim."
Alo.
- Yemek yedin mi? - "Yemek yedin mi?"
O sesi gerçekten...
Gerçekten sevdim.
Ne?
En sevdiğin ses de ne?
Bir şey yok.
Ne?
Bir şey yok.
Naengmyeon yeme sesini diyordum.
Bu sesi seviyorum. Höpürdetme sesini.
Pyongyang naengmyeon'u gibisin. Çok tatsızsın.
Bitir.
Yani gerçekten çıkma teklif etmeli miyim?
BİRİNİ SEVDİYSEN
HAYATININ SONUNA KADAR O İNSAN SENİN CANINI SIKAR
BUGÜN İTİRAF GÜNÜ
ÇIKMAYA BUGÜN BAŞLARSAK
DOĞUM GÜNÜM, 100'ÜNCÜ GÜNÜMÜZE GELİR
LÜTFEN BU KADAR
NAİF OLMAYI BIRAK, OLUR MU?
BÖYLE SADECE İTİLİP KAKILIRSIN
YANİ GERÇEKTEN SANA ÇIKMA TEKLİF ETMELİ MİYİM?
Büyük prodüksiyon şirketi beni mi istiyor?
O hâlde, Han-ju'ya ne olacak?
Aramızda bir sözleşmeyle yüz yüze konuşuyoruz.
Bu çok heyecan verici.
Bu yemek, Bayan Hwang ile olan dostluğunuzun
bana sağladığı son iyilik olacak.
Böyle bir insanı tanımak kolay değil.
Bayan Lim nasıl birisi?
Kore bifteği aşırı pahalı.
Kore bifteğinden nefret ediyorum.
AMERİKAN SIĞIRI AL GİTSİN
Daha önce tanışmamış mıydık?
Harika görünüyorsunuz.
Onu gördüğünde pek bir sevimli davrandın.
Eskiden beni gördüğünde öyle davranırdın.
Dürüst olamadığın bir yaşam sürmek nasıl hissettiriyor?
O zaman dürüst olamam.
Söylemem gerekeni söylerim.
So-min bazen çok yaramaz olabiliyor.
Ben sapığın tekiyim,
yaramaz kızlardan hoşlanırım.
Menajerim olmayı bırak.
Daha iyi bir iş teklifi aldın.
YENİ BİR HAYALİM VAR MENAJER OLMAK
Şu an konuşamam. Kendinden bahset.
- Ne? - Bana kendinden bahset işte.
Eskiden nasıl olduğumu hatırlamıyorum.
Neden hatırlayamıyorum?
SENİNLE ÇIKARKEN NASIL BİRİYDİM?
Alt yazı çevirmeni: Sezer Örnek